بررسی تاثیر تعامل یادگیرنده بر رضایتمندی از یادگیری آنلاین بانقش میانجی کنترل عواطف تحصیلی و یادگیری خودتنظیمی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تعامل یادگیرنده بر رضایتمندی از یادگیری آنلاین بانقش میانجی کنترل عواطف تحصیلی و یادگیری خودتنظیمی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه معلمان شهرتربت حیدریه به تعداد ۴۵۰ نفر بودند. که براساس جدول مورگان تعداد ۲۲۵ نمونه به روش نمونه گیری احتمالی دردسترس انتخاب شده و پرسشنامه های پژوهش توزیع و جمع آوری گردید. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد استفاده گردید به گونه ای که برای سنجش کنترل عواطف از پرسشنامه استاندارد کو وهمکاران(۲۰۱۴) ،یادگیری خودتنظیمی پینتریچ و همکاران،۱۹۹۳) و رضایت از آموزش آنلاین از پرسشنامه حسینی نسب و همکاران (۱۳۸۵) استفاده شد و پایایی مولفه های هر سه متغیر به کمک روش ضریب آلفای کرونباخ همگی بالای ۷/۰ بدست آمد که نشان دهنده اعتبار و پایایی بالای پرسشنامه بود. جهت تجزیه و تحلیل فرضیات پژوهش از روش مدل ساختاری به کمک نرم افزار اسمارت پی ال اس نسخه ۳ و نرم افزار اس پی اس نسخه ۲۰ استفاده شده است. نتایج مدل ساختاری نشان داد تعامل یادگیرنده بر رضایتمندی از یادگیری آنلاین بانقش میانجی کنترل عواطف تحصیلی و یادگیری خودتنظیمی تاثیر معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

تعامل یادگیرنده بر رضایتمندی ، یادگیری آنلاین ، کنترل عواطف تحصیلی و یادگیری خودتنظیمی