بررسی نقش آموزگار به عنوان بازوی اجرایی در مدرسه
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 17
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CSEMCONF01_1649
تاریخ نمایه سازی: 20 بهمن 1404
چکیده مقاله:
آموزگار به عنوان یکی از اصلی ترین ارکان نظام آموزشی، نقشی فراتر از انتقال دانش و مفاهیم درسی ایفا می کند و در عمل به عنوان بازوی اجرایی سیاست ها، برنامه ها و اهداف آموزشی مدرسه شناخته می شود. مدرسه به مثابه یک سازمان آموزشی–تربیتی، برای تحقق ماموریت های خود نیازمند هماهنگی موثر میان بخش های مدیریتی، آموزشی و اجرایی است و در این میان، آموزگار حلقه اتصال میان تصمیم گیری های کلان مدیریتی و اجرای واقعی آن ها در کلاس درس به شمار می رود. آموزگار از طریق برنامه ریزی آموزشی، اجرای شیوه های نوین تدریس، مدیریت کلاس، ارزشیابی مستمر، و تعامل سازنده با دانش آموزان و اولیا، نقش تعیین کننده ای در تحقق اهداف مدرسه ایفا می کند.از سوی دیگر، آموزگار به عنوان بازوی اجرایی مدرسه، نقش مهمی در اجرای آیین نامه ها، دستورالعمل ها و سیاست های آموزشی دارد. نحوه تفسیر و اجرای این سیاست ها توسط آموزگار می تواند بر کیفیت یاددهی–یادگیری، انگیزش تحصیلی دانش آموزان و حتی جو کلی مدرسه تاثیرگذار باشد. آموزگار با شناخت دقیق ویژگی های فردی، اجتماعی و فرهنگی دانش آموزان، می تواند سیاست های آموزشی را متناسب با شرایط واقعی کلاس درس اجرا کرده و از حالت صرفا دستوری خارج سازد. این امر موجب افزایش اثربخشی برنامه های آموزشی و تربیتی می شود.علاوه بر این، نقش اجرایی آموزگار محدود به کلاس درس نیست، بلکه مشارکت در فعالیت های فوق برنامه، همکاری با کادر اجرایی مدرسه، ایفای نقش در شوراهای آموزشی، و تعامل مستمر با والدین نیز از جمله وظایف اجرایی او به شمار می آید. آموزگار در این جایگاه می تواند به شناسایی چالش های آموزشی، ارائه بازخورد به مدیریت مدرسه و پیشنهاد راهکارهای عملی برای بهبود فرایندهای آموزشی کمک کند. بنابراین، تقویت جایگاه حرفه ای آموزگار، افزایش اختیارات اجرایی، و توانمندسازی او از طریق آموزش های ضمن خدمت، نقش بسزایی در ارتقای کیفیت عملکرد مدرسه خواهد داشت.در مجموع، بررسی نقش آموزگار به عنوان بازوی اجرایی مدرسه نشان می دهد که موفقیت نظام آموزشی در گرو توجه جدی به نقش چندبعدی آموزگار، حمایت مدیریتی از او و ایجاد بسترهای لازم برای مشارکت فعال و آگاهانه وی در تصمیم سازی ها و اجراست. هرچه این نقش به درستی شناخته و تقویت شود، مدرسه به عنوان یک نهاد تربیتی کارآمدتر عمل خواهد کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان