ایجاد فرصت های یادگیری جدید: ترکیب یادگیری مبتنی بر بازی و چاپ سه بعدی

این مقاله با رویکردی توصیفی–تحلیلی، امکان های ادغام «یادگیری مبتنی بر بازی» و «چاپ سه بعدی» را در پاسخ به شکاف مهارتی ناشی از گذار به عصر نوین فناوری بررسی می کند. داده ها از مرور نظام مند منابع معتبر گردآوری و به صورت کیفی در محورهایی چون تعاریف، ویژگی ها و راهبردهای اجرا سنتز شده اند. یافته ها نشان می دهد مکانیک های بازی (چالش، پاداش و بازخورد آنی) انگیزش و درگیری شناختی را افزایش می دهد و «مادیت» و دست کاری اشیای چاپ شده، تعامل حسی معنادار را تسهیل می کند. شواهد تجربی نیز بیانگر بهبود یادگیری رویه ای و خودآموزی در آموزش چاپ FDM با کمک واقعیت افزوده است؛ همچنین «بازی های ساختنی» که در آن چاپگر در جریان بازی نقش راوی/داور یا مولد قطعه را می پذیرد، شخصی سازی و تعامل بلادرنگ را ممکن می سازد. نمونه های مورد بحث شامل بازی های رومیزی و پازل های چاپی، شبیه سازی های ویدئویی همراه با ساخت قطعه، پروژه ها و مسابقات گروهی و بازآفرینی های تاریخی است. موانع کلیدی، هزینه تجهیزات و کمبود تخصص معلمان و نگهداشت هستند؛ راهکارها شامل آموزش حرفه ای ماژولار برای معلمان، هم افزایی با صنعت، بهره گیری از منابع باز و طراحی پایلوت های کوتاه دوره با سنجه های روشن عملکرد است. نتیجه گیری مقاله بر این است که ترکیب بازی و چاپ سه بعدی، انگیزش، یادداری و مهارت های عملی را ارتقا می دهد و نیازمند ارزیابی های طولی هزینه–فایده و مقایسه با بازی های دیجیتال برای سیاست گذاری آموزشی پایدار است.

کلیدواژه ها:

آموزش ، یادگیری مبتنی بر بازی ، چاپ سه بعدی