اوی تاثیر فرهنگ و ساختار فضای مدرسه بر تکوین رفتارهای فردی و جمعی دانش آموزان مقطع متوسطه دوم

محیط یادگیری، فراتر از چهار دیوار کلاس درس، شامل مجموعه ای پیچیده از مولفه های فیزیکی و روانی–اجتماعی است که نقش محوری در شکل دهی به رشد همه جانبه ی دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ابعاد گوناگون فضای مدرسه بر توسعه ی رفتاری دانش آموزان انجام شده است. مولفه های مورد توجه شامل متغیرهای فیزیکی (نور، رنگ، چیدمان فضاها، تهویه و دسترسی به محیط های باز) و متغیرهای روانی–اجتماعی (کیفیت روابط میان معلم و دانش آموز، فرهنگ سازمانی و سطح احساس امنیت روانی) هستند. پژوهش های پیشین تایید کرده اند که محیط های آموزشی بهینه سازی شده از منظر روان شناختی، به طور مستقیم بر افزایش انگیزش تحصیلی، بهبود رفتارهای اجتماعی، تقویت خودکنترلی و ارتقاء سلامت روان تاثیر مثبت دارند. این مقاله با رویکرد مرور نظام مند و تحلیل اسنادی منابع علمی معتبر، مکانیسم های اثرگذاری این دو دسته از متغیرها را بر ابعاد رفتاری دانش آموزان (مانند پرخاشگری، همدلی، مشارکت و مسئولیت پذیری) تبیین می نماید. در نهایت، یافته های تحلیلی منجر به ارائه پیشنهادهای کاربردی و استراتژیک برای سیاست گذاران و مدیران آموزشی جهت طراحی و بهبود کیفیت محیط های آموزشی خواهد شد تا بستری مناسب برای رشد متعادل و رفتارهای سازنده فراهم آید.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: محیط آموزشی ، رفتار دانش آموز ، فضای فیزیکی ، جو روانی ، انگیزش تحصیلی ، سلامت روان.