فراتر از صدا: بازتعریف سکوت به مثابه راهبردی فعال در آموزش کلاس محور

فضای کلاس درس غالبا با گفتار مداوم، پرسش های پی درپی و تاکید بر مشارکت کلامی تعریف می شود؛ رویکردی که در آن، سکوت اغلب به عنوان خلا آموزشی یا نشانه ای از ناکارآمدی فرایند تدریس تعبیر می گردد. این مقاله با به چالش کشیدن این تلقی رایج، سکوت را نه به عنوان فقدان تعامل، بلکه به مثابه کنشی تربیتی و راهبردی شناختی بازخوانی می کند. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–انتقادی، به بررسی جایگاه سکوت در نظریه های معاصر یادگیری، تنظیم شناختی و خودنظم دهی دانش آموزان می پردازد و نقش آن را در تعمیق فهم، پرورش تفکر تاملی و ایجاد تعادل هیجانی در محیط کلاس تحلیل می کند. همچنین، با تمرکز بر بستر آموزش وپرورش ایران، موانع فرهنگی، ساختاری و ارزشیابی محور بهره گیری هدفمند از سکوت واکاوی می شود. در نهایت، مقاله نشان می دهد که بازشناسی سکوت به عنوان ابزاری فعال و آگاهانه، مستلزم تغییر نگرش معلم و بازطراحی مدیریت کلاس است؛ تغییری که می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری و غنای تجربه آموزشی دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

سکوت آموزشی ، تفکر تاملی ، راهبردهای تدریس ، مدیریت کلاس درس ، نقش معلم