از بازتولید یکنواختی تا پرورش تفاوت ها: مدرسه و سرنوشت استعدادهای دانش آموزان

نظام آموزشی مدرسه محور، به عنوان یکی از اثرگذارترین بسترهای اجتماعی، نقشی تعیین کننده در شناسایی، پرورش یا نادیده گرفتن توانایی های فردی دانش آموزان ایفا می کند. با این حال، غلبه الگوهای آموزشی یکسان ساز، تاکید افراطی بر محفوظات و سلطه نظام های ارزشیابی کمی، در بسیاری از موارد مانع بروز استعدادها و تفاوت های فردی می شود. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی و انتقادی، به بررسی چگونگی تاثیر ساختار مدرسه، تعاملات آموزشی، نگرش معلمان و انتظارات نهادی بر مسیر رشد توانایی های دانش آموزان می پردازد. در این مقاله، مدرسه نه صرفا به عنوان محل انتقال دانش، بلکه به مثابه فضایی اجتماعی و تربیتی تحلیل می شود که می تواند هم زمینه ساز شکوفایی استعدادها و هم عامل خاموشی آن ها باشد. یافته های نظری نشان می دهد که بازنگری در فرهنگ مدرسه، تنوع بخشی به روش های تدریس و اصلاح نظام ارزشیابی، از الزامات اساسی برای حرکت به سوی مدرسه ای توانمندساز و استعدادمحور است.

کلیدواژه ها:

مدرسه ، تفاوت های فردی ، پرورش استعداد ، فرهنگ آموزشی ، ارزشیابی تحصیلی ، نقش معلم