تحلیل نقش ذهنیت رشد در تسهیل پذیرش شکست: راهبردی برای افزایش تاب آوری دانش آموزان ابتدایی

ترس از شکست و اجتناب از چالش ها، از موانع شناختی جدی در مسیر یادگیری دانش آموزان ابتدایی محسوب می شود. پژوهش حاضر با رویکردی مروری، به واکاوی اهمیت «پذیرش شکست» به عنوان یک مولفه ضروری در فرآیند رشد و یادگیری پرداخته است. یافته های حاصل از بررسی متون نشان می دهد که شکل گیری نگرش مثبت نسبت به شکست، همبستگی مستقیمی با پرورش «ذهنیت رشد»، دریافت بازخوردهای سازنده و مهارت های خودتنظیمی دارد. این مطالعه استدلال می کند که جایگزینی تمرکز بر «نتیجه نهایی» با «تلاش و فرآیند»، مکانیسم اصلی در کاهش اضطراب و افزایش انعطاف پذیری شناختی کودکان است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که مداخلات آموزشی مبتنی بر بازی، داستان پردازی و خلق محیط ایمن روان شناختی توسط معلمان و والدین، می تواند تهدید شکست را به فرصتی برای یادگیری عمیق و تقویت مهارت های حل مسئله تبدیل کند. در نهایت، این مقاله پذیرش شکست را نه یک نقص، بلکه پیش نیاز توسعه خلاقیت و تاب آوری در مواجهه با چالش های زندگی معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

روان شناسی یادگیری ، ذهنیت رشد ، تاب آوری تحصیلی ، خودتنظیمی ، بازخورد فرآیندی