تحلیل نقش احساس تعلق به مدرسه در پیش بینی عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

احساس تعلق به مدرسه به عنوان یک سازه روان شناختی، نقشی بنیادین در شکل گیری هویت تحصیلی، انگیزش و سلامت روان دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی ابعاد مختلف حس تعلق به مدرسه و تبیین تاثیر آن بر وضعیت آموزشی و رفتاری فراگیران انجام شده است. مولفه های کلیدی شکل دهنده این احساس شامل کیفیت تعاملات میان فردی (رابطه معلم-دانش آموز و روابط همسالان)، جو روانی-اجتماعی مدرسه و حمایت های عاطفی در محیط آموزشی می باشند. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی است و با رویکردی توصیفی به واکاوی ادبیات موجود در این حوزه می پردازد. یافته های تحقیق نشان می دهد که بین احساس تعلق خاطر به مدرسه و موفقیت تحصیلی همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که دانش آموزان دارای حس تعلق بالا، مشارکت فعال تر و عملکرد تحصیلی مطلوب تری از خود نشان می دهند. بر این اساس، اتخاذ راهکارهای مدیریتی برای غنی سازی محیط عاطفی مدرسه و تقویت پیوندهای اجتماعی، برای ارتقای کیفی نظام آموزشی ضرورتی انکارناپذیر است.

کلیدواژه ها:

حس تعلق ، پیشرفت تحصیلی ، جو مدرسه ، روابط معلم و دانش آموز