تحلیل تطبیقی نقش انگیزش درونی و بیرونی در پیش بینی عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

انگیزش به عنوان موتور محرکه رفتار آدمی، یکی از تعیین کننده ترین سازه های روان شناختی در فرآیند یادگیری محسوب می شود. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، به واکاوی رابطه میان ابعاد مختلف انگیزه (درونی و بیرونی) و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد اگرچه انگیزه های بیرونی (نظیر پاداش و تشویق) می توانند محرکی آنی برای عملکرد باشند، اما پایداری و عمق یادگیری در گرو تقویت انگیزه های درونی نظیر کنجکاوی علمی و لذت از کشف است. این مطالعه ضمن تفکیک مفهومی «انگیزه» و «انگیزش»، نقش متغیرهای محیطی همچون جو کلاس، حمایت معلم و تعاملات خانوادگی را در شکل گیری این ساختار روانی بررسی می کند. نتایج حاکی از وجود همبستگی مثبت و معنادار میان سطوح بالای انگیزش و موفقیت تحصیلی است. بر این اساس، گذار از نظام های پاداش دهی صرفا بیرونی به سمت راهبردهایی که حس شایستگی و خودمختاری را در دانش آموز تقویت می کنند، به عنوان ضرورتی برای ارتقای کیفیت آموزشی تبیین شده است.

کلیدواژه ها:

روان شناسی یادگیری ، انگیزش درونی ، محرک های بیرونی ، عملکرد تحصیلی ، محیط یادگیری