مدرسه در عصر هوش مصنوعی و تاثیر آن بر شکل گیری هویت اجتماعی دانش آموزان

تحولات سریع فناوری هوش مصنوعی، پارادایم های بنیادین آموزش و پرورش را دستخوش تغییر ساخته است. این مقاله به بررسی تاثیرات عمیق هوش مصنوعی بر ساختار مدرسه و فرآیند شکل گیری هویت اجتماعی دانش آموزان می پردازد. هدف، تحلیل چگونگی بازتعریف نقش مدرسه به عنوان کانون اصلی اجتماع پذیری در مواجهه با ابزارهای هوشمند است. در این پژوهش، تحولاتی چون شخصی سازی آموزش، تغییر نقش معلم به راهنما، و دگرگونی در ماهیت تعاملات میان فردی دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین، فرصت ها و چالش های اخلاقی و تربیتی ناشی از حضور هوش مصنوعی در محیط یادگیری، به ویژه در زمینه انسجام اجتماعی و تعریف تعلقات فردی، واکاوی می شود. در نهایت، راهکارهای عملی برای تقویت هویت اجتماعی پایدار در دانش آموزان در پرتو این فناوری نوین ارائه می گردد. رویکرد مقاله تحلیلی و کاربردی است و بر لزوم تقویت ابعاد انسانی و اخلاقی آموزش تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدرسه ، هویت اجتماعی ، تعاملات دانش آموزان ، آموزش نوین ، اخلاق تربیتی.