جایگاه هوش مصنوعی در آموزش تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری یادگیرندگان

با گسترش روزافزون فناوری هوش مصنوعی و نفوذ آن در تمامی ساحت های زندگی، نظام های آموزشی با چالش ها و فرصت های نوینی روبرو هستند. این مقاله به بررسی جایگاه هوش مصنوعی در ارتقای دو رکن اساسی تربیت یعنی تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری یادگیرندگان می پردازد. تفکر انتقادی، توانایی تجزیه و تحلیل اطلاعات، ارزیابی استدلال ها و تصمیم گیری مبتنی بر شواهد، و مسئولیت پذیری، تعهد فرد به اعمال و نتایج آن در مواجهه با پیچیدگی های دنیای دیجیتال امروزی، از ملزومات شهروندی فعال هستند. هوش مصنوعی، با فراهم آوردن ابزارهایی برای شبیه سازی موقعیت های پیچیده، ارائه بازخورد فوری، و تحلیل حجم انبوهی از داده ها، می تواند نقش محوری در تسهیل فرایند آموزش این مهارت ها ایفا کند. این پژوهش تحلیلی، ضمن تشریح مبانی نظری تفکر انتقادی و مسئولیت پذیری، سازوکارهای بهره گیری از سامانه های هوشمند را در تقویت این ظرفیت ها تبیین می نماید. همچنین، چالش های اخلاقی ناشی از وابستگی بیش از حد به این فناوری و لزوم نقش آفرینی آگاهانه معلم در هدایت فرایند یادگیری مورد تاکید قرار می گیرد. هدف این مقاله ارائه یک چارچوب کاربردی برای ادغام موثر هوش مصنوعی در برنامه های درسی به منظور پرورش نسلی است که بتواند با تکیه بر تفکر انتقادی و حس مسئولیت پذیری، مسیر پیشرفت جامعه را رقم بزند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تفکر انتقادی ، مسئولیت پذیری یادگیرندگان ، آموزش ، تربیت ، یادگیری دیجیتال ، اخلاق فناوری.