راهکارهای کاهش اضطراب امتحان در دانش آموزان دوره ابتدایی با تاکید بر ارزشیابی توصیفی

این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل راهکارهای موثر در کاهش اضطراب امتحان در دانش آموزان دوره ابتدایی، با تاکید ویژه بر بستر ارزشیابی توصیفی انجام شده است. اضطراب امتحان به عنوان یک پدیده روانشناختی رایج، می تواند عملکرد تحصیلی و سلامت روانی کودکان را تحت تاثیر قرار دهد. در نظام ارزشیابی توصیفی که با هدف کاهش استرس و ارتقای یادگیری کیفی طراحی شده است، همچنان شواهدی از اضطراب امتحان مشاهده می شود. این مطالعه به روش کیفی و با رویکرد تحلیل مضمون انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با چهار معلم دوره ابتدایی دارای تخصص های مختلف (علوم تربیتی، مدیریت آموزشی، تاریخ و حسابداری) جمع آوری شد. یافته های پژوهش نشان داد که راهکارهای کاهش اضطراب امتحان در این دوره را می توان در سه حوزه اصلی دسته بندی کرد: ۱. راهکارهای مرتبط با معلم (مانند ایجاد محیطی حمایتگر، استفاده از زبان توصیفی مثبت در بازخورد، تنوع بخشی به روش های سنجش)؛ ۲. راهکارهای مرتبط با فرآیند ارزشیابی (مانند نمره زدایی، تاکید بر سنجش تکوینی و فرآیندمحور، مشارکت دانش آموز در ارزشیابی)؛ و ۳. راهکارهای مرتبط با خانواده (آگاه سازی والدین درباره فلسفه ارزشیابی توصیفی و کاهش فشارهای غیرضروری). همچنین مشخص شد که اجرای ناقص یا صوری ارزشیابی توصیفی و عدم درک صحیح والدین از آن، از موانع اصلی کاهش اضطراب است. نتیجه گیری کلی تحقیق بر ضرورت توانمندسازی معلمان و آگاه سازی اولیا برای تحقق کامل اهداف ارزشیابی توصیفی در جهت کاهش اضطراب تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب امتحان ، دانش آموزان ابتدایی ، ارزشیابی توصیفی ، راهکارهای کاهش اضطراب ، سنجش تکوینی ، دوره ابتدایی.