رابطه بین انعطاف پذیری برنامه درسی و افزایش انگیزه یادگیری در دانش آموزان دوره ابتدایی

انگیزه یادگیری یکی از عوامل اساسی در موفقیت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی است و برنامه درسی نقش تعیین کننده ای در شکل گیری و تقویت این انگیزه دارد. یکی از رویکردهای نوین در طراحی برنامه درسی، توجه به انعطاف پذیری و سازگاری آن با نیازها، علایق و تفاوت های فردی دانش آموزان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین انعطاف پذیری برنامه درسی و افزایش انگیزه یادگیری در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است.نتایج نشان می دهد که برنامه های درسی انعطاف پذیر، از طریق فراهم سازی فرصت انتخاب، تنوع در روش های تدریس، توجه به تفاوت های فردی و ایجاد فضای یادگیری فعال، موجب افزایش علاقه، مشارکت و انگیزه درونی دانش آموزان می شوند. این رویکرد می تواند زمینه ساز یادگیری معنادار، کاهش بی انگیزگی تحصیلی و بهبود نگرش دانش آموزان نسبت به مدرسه و یادگیری باشد.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی انعطاف پذیر ، انگیزه یادگیری ، دوره ابتدایی ، تفاوت های فردی ، یادگیری فعال