آموزش منعطف و پاسخگو: راهبردی برای سازگاری با تحولات اجتماعی

جهان معاصر با سرعتی بی سابقه در حال تغییر است و تحولات اجتماعی، فرهنگی و فناورانه، آموزش را با چالش های جدی مواجه کرده اند. در چنین شرایطی، نظام های آموزشی سنتی که بر انتقال محض دانش و روش های ایستا تکیه دارند، پاسخگوی نیازهای روز جامعه نیستند. آموزش منعطف و پاسخگو به عنوان رویکردی نوین، به دنبال ایجاد زمینه ای است که یادگیرندگان بتوانند دانش را با تجربه های واقعی و شرایط متغیر اجتماعی پیوند دهند. این رویکرد، یادگیری را به فرایندی فعال، مشارکتی و معنا محور تبدیل می کند و توانایی تحلیل مسائل، حل مشکلات، تصمیم گیری آگاهانه و مشارکت اجتماعی را در یادگیرندگان تقویت می نماید. آموزش منعطف نه تنها به یادگیری دانش و مهارت محدود نمی شود، بلکه با فراهم کردن محیطی برای کنشگری اجتماعی و توسعه تفکر انتقادی، یادگیرندگان را برای مواجهه با چالش های پیچیده اجتماعی آماده می کند. مقاله حاضر با بررسی مبانی نظری آموزش انعطاف پذیر و تحلیل نقش آن در جامعه متغیر، ضرورت تغییر نگرش از آموزش ایستا به آموزش پاسخگو را تبیین می کند و نشان می دهد که حرکت به سوی یادگیری فعال و معناگرا می تواند نقش موثری در پرورش شهروندانی مسئولیت پذیر، خلاق و توانمند ایفا نماید.واژگان کلیدی:آموزش منعطف، یادگیری فعال، تحولات اجتماعی