آموزش نوین در مواجهه با تغییرات اجتماعی: از ثبات به پویایی

در عصر تحولات سریع اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، آموزش دیگر نمی تواند به روش های سنتی و ایستا محدود شود. سرعت تغییرات و پیچیدگی مسائل اجتماعی نیازمند رویکردهایی است که بتوانند یادگیری را فعال، مشارکتی و معنا محور سازند. آموزش نوین، به ویژه در قالب یادگیری پویا و انعطاف پذیر، فرایندی ایجاد می کند که در آن یادگیرندگان نه تنها دانش را می آموزند، بلکه توانایی تحلیل، حل مسئله، تصمیم گیری و مشارکت موثر در جامعه را کسب می کنند. این رویکرد، با ایجاد پیوند میان تجربه زیسته، تعامل اجتماعی و دانش نظری، یادگیری را معنادار و انگیزه بخش می سازد و نقش آموزش را از نهادی صرفا انتقال دهنده به نهادی توانمندساز ارتقا می دهد. مقاله حاضر با تبیین مبانی نظری آموزش پویا و تحلیل پیامدهای آن در شرایط متغیر اجتماعی، نشان می دهد که حرکت به سوی یادگیری فعال و سازگارانه، افزون بر پاسخگویی به تغییرات محیطی، می تواند در پرورش شهروندانی مسئول، خلاق و توانمند نقش کلیدی ایفا کند.واژگان کلیدی:آموزش نوین، یادگیری پویا، تغییرات اجتماعی