بازآفرینی فرآیندهای یاددهی–یادگیری از طریق خلاقیت و نوآوری: راهکاری برای بهبود کیفیت آموزشی

در عصر حاضر که سرعت تغییرات اجتماعی، فرهنگی و فناورانه روز به روز افزایش می یابد، نظام های آموزشی سنتی دیگر پاسخگوی نیازهای یادگیرندگان نیستند و ضرورت تحول بنیادین در فرآیندهای یاددهی–یادگیری بیش از پیش احساس می شود. خلاقیت و نوآوری از مهم ترین عوامل این تحول به شمار می آیند؛ خلاقیت به توانایی دانش آموزان در تولید ایده های نو، حل مسائل به روش های نوین و توسعه تفکر انتقادی اشاره دارد و نوآوری فرآیند به کارگیری عملی این ایده ها در محیط آموزشی را شامل می شود. ادغام خلاقیت و نوآوری موجب ایجاد محیط یادگیری پویا، مشارکتی و انعطاف پذیر می شود که در آن یادگیرندگان مهارت های شناختی، اجتماعی و حرفه ای خود را به شکل عمیق توسعه می دهند. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی به بررسی جایگاه خلاقیت و نوآوری در توسعه نظام های یاددهی–یادگیری پرداخته و عوامل موثر بر تقویت این ظرفیت ها را تحلیل کرده است. یافته ها نشان می دهند که آموزش حرفه ای معلمان، به کارگیری فناوری های نوین، طراحی محیط های یادگیری انعطاف پذیر و ایجاد فرهنگ سازمانی باز، نقش اساسی در ارتقای خلاقیت و نوآوری در فرآیندهای آموزشی دارند و می توانند یادگیرندگان را برای مواجهه با چالش های پیچیده و نیازهای آینده آماده کنند.واژگان کلیدی:خلاقیت، نوآوری، تحول آموزشی، یادگیری فعال، توسعه مهارت های یادگیرنده