بررسی رابطه بین عزت نفس معلم، خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ساکن مناطق محروم

در چکیده گسترش یافته مقاله علمی–پژوهشی حاضر، به بررسی رابطه بین عزت نفس معلم، خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ساکن مناطق محروم پرداخته شده است. این پژوهش با هدف شناخت بهتر و دقیق تر عوامل روان شناختی موثر بر کیفیت یادگیری در شرایط دشوار جامعه انجام شد و تاکید ویژه ای بر نقش توانمندسازی معلمان در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان داشته است.در این تحقیق از رویکرد کمی استفاده شد و جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان مدارس مناطق محروم بود. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه عزت نفس، مقیاس خودکارآمدی آموزشی و نتایج پیشرفت تحصیلی رسمی دانش آموزان بودند. داده ها با استفاده از روش های آماری مناسب (آزمون همبستگی، رگرسیون چندمتغیری و تحلیل مسیر) تحلیل شدند تا الگوهای رابطه ای میان متغیرها آشکار شود.نتایج نشان داد که عزت نفس معلمان بطور معنی داری با خودکارآمدی آموزشی آنان همبستگی مثبت دارد و هر دو این متغیرها نقش مهمی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کنند. به طور خاص، معلمانی که دارای عزت نفس بالاتر بودند، احساس شایستگی و توانایی بیشتری در مواجهه با چالش های آموزشی داشتند که این امر به نوبه خود با افزایش انگیزش و موفقیت تحصیلی دانش آموزان مناطق محروم ارتباط معناداری یافت. همچنین تحلیل مسیر نشان داد که خودکارآمدی معلم می تواند به طور مستقیم و غیرمستقیم (از طریق افزایش عزت نفس) بر پیشرفت تحصیلی تاثیر بگذارد.این یافته ها تاکید می کنند که توجه به مولفه های روان شناختی معلمان، به ویژه عزت نفس و خودکارآمدی، می تواند زمینه ساز بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری در مدارس کم بضاعت باشد. نتایج پژوهش پیشنهادهایی برای برنامه های توانمندسازی حرفه ای معلمان ارائه می دهد که می تواند به ارتقای عدالت آموزشی و کاهش شکاف های عملکردی در مناطق محروم کمک کند.کلیدواژه ها: عزت نفس معلم، خودکارآمدی آموزشی، پیشرفت تحصیلی، مناطق محروم، کیفیت یادگیری، توانمندسازی معلمان.