بررسی ارتباط بین خودکارآمدی معلم در آموزش مبتنی بر حل مسئله و توانایی های استدلال دانش آموزان

هدف اصلی این پژوهش، بررسی ارتباط بین خودکارآمدی معلم در آموزش مبتنی بر حل مسئله و توانایی های استدلال دانش آموزان در فرایند یادگیری بوده است. با توجه به اهمیت نقش معلم در تقویت مهارت های تفکر انتقادی و استدلالی دانش آموزان، این مطالعه با روش پژوهش کاربردی و همبستگی انجام شد. جامعه ی آماری شامل معلمان و دانش آموزان دوره متوسطه در مدارس منتخب بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی، تعداد مشخصی از معلمان و دانش آموزان برای شرکت در مطالعه انتخاب شدند.ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه خودکارآمدی معلم در آموزش مبتنی بر حل مسئله و آزمون استاندارد سنجش توانایی استدلال دانش آموزان بودند. تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون انجام شد تا سطح ارتباط بین متغیرها مشخص شود. نتایج نشان داد که خودکارآمدی معلمان در به کارگیری روش های حل مسئله رابطه مثبت و معناداری با توانایی های استدلال منطقی و تحلیلی دانش آموزان دارد.یافته ها نشان می دهد معلمانی که در بکارگیری آموزش مبتنی بر حل مسئله دارای اعتماد به نفس و خودکارآمدی بالاتری هستند، توانایی بیشتری در ایجاد محیط یادگیری پویا و تفکرمحور دارند که این امر منجر به بهبود توانایی های استدلال دانش آموزان می شود. بنابراین، پیشنهاد می شود مراکز آموزشی و برنامه های حرفه ای توسعه معلمان به توانمندسازی مهارت های خودکارآمدی در آموزش حل مسئله توجه ویژه داشته باشند. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی برای برنامه ریزان آموزشی و مربیان در بهبود کیفیت یاددهی-یادگیری و ارتقای مهارت استدلال دانش آموزان باشد.