بررسی تاثیر ارزشیابی توصیفی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی

ارزشیابی تحصیلی یکی از مولفه های بنیادین نظام آموزشی است که نقش تعیین کننده ای در کیفیت یادگیری و رشد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. با توجه به چالش های شناخته شده در نظام ارزشیابی سنتی از جمله تاکید صرف بر نمره، ایجاد اضطراب، و کاهش انگیزش درونی دانش آموزان، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ارزشیابی توصیفی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است.اساس کار این مطالعه، تحلیل یافته های کیفی و کمی حاصل از تجارب معلمان، مستندات پژوهشی و مطالعات پیشین در زمینه تاثیر ارزشیابی توصیفی در مدارس ابتدایی ایران است. نتایج حاکی از آن است که ارزشیابی توصیفی به واسطه تمرکز بر فرایند یادگیری، بازخوردهای کیفی، خودسنجی، و حذف نمره های کمی، موجب افزایش درک مفاهیم، کاهش اضطراب امتحان، بهبود اعتماد به نفس، و ارتقای انگیزش یادگیری در دانش آموزان شده است.همچنین این روش باعث بهبود روابط اجتماعی، تقویت مهارت های خودتنظیمی و فراهم سازی محیطی مشارکتی و کم رقابت در کلاس درس گردیده است. در مجموع، یافته ها نشان می دهد که اجرای ارزشیابی توصیفی در مدارس ابتدایی، با وجود برخی چالش های اجرایی، در تحقق اهداف یادگیری موثر، موفق بوده و می تواند به عنوان الگویی تحول زا در نظام ارزشیابی تحصیلی مورد توجه قرار گیرد.کلمات کلیدی: ارزشیابی توصیفی ؛ پیشرفت تحصیلی ؛ دانش آموزان مقطع ابتدایی