تاثیر نگرش رشد معلم بر یادگیری دانش آموزان

نگرش رشد معلم به عنوان یکی از مولفه های نوین روان شناسی تربیتی، نقش تعیین کننده ای در کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری و پیامدهای آموزشی دانش آموزان ایفا می کند. نگرش رشد بر این باور استوار است که توانایی ها و هوش افراد اموری ثابت و ازپیش تعیین شده نیستند، بلکه می توانند از طریق تلاش مستمر، بازخورد سازنده، راهبردهای یادگیری مناسب و تجربه های آموزشی معنادار توسعه یابند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر نگرش رشد معلم بر یادگیری دانش آموزان، به تحلیل ابعاد شناختی، انگیزشی و رفتاری یادگیری در بستر کلاس درس می پردازد.یافته های مطالعات نظری و تجربی نشان می دهد معلمانی که از نگرش رشد برخوردارند، انتظارات آموزشی بالاتری از دانش آموزان دارند، خطا را بخشی طبیعی از فرایند یادگیری تلقی می کنند و از بازخوردهای فرایندی به جای قضاوت های شخص محور استفاده می نمایند. این رویکرد سبب افزایش انگیزش درونی، خودکارآمدی تحصیلی، پشتکار و درگیری شناختی دانش آموزان در فعالیت های یادگیری می شود. همچنین نگرش رشد معلم می تواند از طریق ایجاد فضای روانی ایمن، تقویت تعاملات مثبت معلم–دانش آموز و ترویج فرهنگ تلاش محور در کلاس درس، به بهبود عملکرد تحصیلی و یادگیری عمیق دانش آموزان منجر شود.نتایج این مقاله نشان می دهد که نگرش رشد معلم نه تنها یک ویژگی فردی، بلکه یک عامل کلیدی در طراحی محیط های یادگیری اثربخش و دانش آموزمحور است. بر این اساس، توجه به آموزش و تقویت نگرش رشد در برنامه های تربیت معلم و دوره های ضمن خدمت می تواند به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای کیفیت یادگیری، کاهش شکاف های تحصیلی و تحقق عدالت آموزشی مورد توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.