بررسی ابزارهای سنجش خلاقیت در دانش آموزان مقطع ابتدایی ایران

این پژوهش با هدف ارزیابی دقیق ویژگی های روان سنجی ابزارهای موجود برای سنجش خلاقیت در دانش آموزان دوره ابتدایی جمهوری اسلامی ایران انجام شده است. خلاقیت به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های تفکر سطح بالا، نیازمند ابزارهای سنجش معتبر است. این مطالعه، با تکیه بر روش شناسی پیمایشی-تحلیلی، دو ابزار رایج (آزمون الف و مقیاس ب) را از منظر روایی محتوایی، روایی سازه (با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی) و پایایی (ضریب آلفای کرونباخ و همسانی درونی) مورد بررسی قرار داد. همچنین، کاربردپذیری عملیاتی این ابزارها در محیط های کلاسی و محدودیت های فرهنگی آن ها تحلیل شد. نتایج نشان داد که اگرچه ابزار الف در بعد نوآوری دارای روایی قابل قبولی است، اما در بعد انعطاف پذیری نیازمند بازنگری است. همچنین، پایایی مقیاس ب در نمونه های مختلف متفاوت گزارش شد. کاربردپذیری ابزارها در مدارس شهری نسبت به روستایی بهتر برآورد گردید. این یافته ها بر لزوم بومی سازی و اعتبارسنجی مجدد ابزارهای سنجش خلاقیت در نظام آموزشی ایران تاکید می کند.