بررسی تطبیقی نظام های ارزشیابی پیشرفت تحصیلی

این پژوهش به مقایسه تطبیقی نظام های ارزشیابی پیشرفت تحصیلی در دو کشور با الگوهای آموزشی متفاوت، یعنی فنلاند (به عنوان نمونه ای از رویکرد دانش آموزمحور و ارزشیابی تکوینی) و جمهوری اسلامی ایران (با تمرکز بر نظام ارزشیابی کنونی) می پردازد. هدف اصلی، شناسایی نقاط قوت و ضعف هر نظام و ارائه راهکارهایی برای بهبود فرآیند ارزشیابی در نظام آموزشی ایران با الهام از تجربیات جهانی است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی و مقایسه ای است. یافته ها نشان می دهد که نظام فنلاند بر ارزشیابی تکوینی مستمر، خودارزیابی و بازخورد سازنده تاکید دارد، در حالی که نظام ایران همچنان متاثر از رویکردهای سنتی و ارزشیابی تراکمی مبتنی بر آزمون های استاندارد است. پیشنهاد می شود با تقویت نقش معلم در طراحی ابزارهای ارزشیابی و کاهش تمرکز بر نمرات نهایی، گامی در جهت انطباق با استانداردهای جهانی برداشته شود.