فراتر از انضباط: معماری فرهنگ همدلی و امنیت روانی به مثابه ستون فقرات مدرسه کارآمد

هدف اصلی این مقاله، تبیین رابطه هم افزا و جدایی ناپذیر میان «همدلی» و «امنیت روانی» به عنوان دو ستون اصلی یک فرهنگ مدرسه ای کارآمد است. مسئله محوری این پژوهش، غلبه رویکردهای سنتی و انضباط محور در مدیریت مدرسه است که با ایجاد جو ترس و رقابت، مانع از شکل گیری روابط انسانی عمیق و در نتیجه، یادگیری پایدار می شود. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و بر پایه مرور نظام مند ادبیات علوم تربیتی و روانشناسی، استدلال می کند که امنیت روانی، بستر و پیش نیاز بروز رفتارهای همدلانه است و در مقابل، کنش های همدلانه به طور مستمر این امنیت را بازتولید و تقویت می کنند. یافته ها نشان می دهد که فرهنگ همدلی و امنیت بر چهار مولفه کلیدی استوار است: ۱) اعتماد بین فردی مبتنی بر احترام متقابل، ۲) پذیرش اشتباه به مثابه فرصت یادگیری، ۳) ارتباطات شفاف و غیرقضاوتی، و ۴) ساختارهای مشارکتی در تصمیم گیری. در نهایت، این مقاله نتیجه می گیرد که گذار از پارادایم «مدیریت رفتار» به «پرورش فرهنگ» یک ضرورت استراتژیک برای مدارس امروز است و با ارائه پیشنهادهای کاربردی مبسوط برای معلمان، مدیران و سیاست گذاران، نقشه راهی برای ایجاد مدارسی ارائه می دهد که در آن دانش آموزان نه تنها از نظر تحصیلی، بلکه از نظر اجتماعی و عاطفی نیز شکوفا می شوند.کلیدواژه ها: امنیت روانی، همدلی، فرهنگ مدرسه، یادگیری اجتماعی-هیجانی، بهزیستی دانش آموز، جو عاطفی کلاس، اعتماد.