تعیین تاثیرتقویت حافظه بینایی برکاهش اختلال دیکته در زمینه حافظه بینایی، دقت،نارسانویسی

باتوجه به اینکه عمده ترین علل برای نارسایی درنوشتن املاء عدم توجه ودقت،ضعف مهارتهای حرکتی،اختلال در ادراک بینایی حروف وکلمات،ضعف حافظه بینایی ودشواری درانتقال اطلاعات از یک کانال حسی به کانال دیگر یادرپیوندهای حسی و انتزاعی مطالب است.بادرنظرگرفتن این موضوع هدف این پژوهش بررسی اثربخشی تقویت حافظه بینایی برکاهش اختلال دیکته(در ابعاد حافظه بینایی، دقت،نارسانویسی) دردانش آموزان دختر وپسرپایه دوم ابتدایی باناتوانی یادگیری شهرستان گتوند است. روش تحقیق تجربی میدانی از نوع طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. ازمیان جامعه آماری ۱۵نفربرای گروه آزمایش (تقویت حافظه بینایی)، و۱۵نفر برای گروه کنترل به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابتدا ازدانش آموزانی که درمرحله شناسایی بیش از۲۵%ازلغات آزمون املاء راغلط نوشته بودندآزمون هوشی وکسلر گرفته شد افرادی راکه نمره کمتراز۹۰ گرفته بودندحذف وافرادی که ازاین مرحله گذشتند به عنوان دانش آموزان دارای اختلال دیکته تشخیص داده شدند. پس ازآن به منظور تقویت حافظه بینایی گروه آزمایشی به میزان ۹جلسه ۶۰ دقیقه ای وهفته ای دوجلسه درمرکز اختلالات یادگیری تحت آموزش قرار گرفتند. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل کواریانس چند متغیری (مانکوا) در سطح معنی داری ۰.۰۵=  با کاربرد نرم افزار spss۱۸ استفاده شد. نتایج نشان داد تاثیر تقویت حافظه بینایی در اختلال دیکته در زمینه بینایی گروه آزمایش موجب کاهش بعد دقت به میزان ۰.۷۴، کاهش بعد حافظه بینایی به میزان ۰.۷۸ و کاهش بعد نارسانویسی به میزان ۰.۶۵ شده است. کلیدواژگان:اختلال دیکته،حافظه بینایی، ناتوانی یادگیری، دقت، نارسانویسی