مدرسه به عنوان نهاد پیشگیری از آسیب های اجتماعی در ایران

مدرسه به عنوان پایه ای ترین نهاد رسمی نظام آموزش و پرورش، نقشی دوسویه در تولید و کنترل پیامدهای اجتماعی ایفا می کند. در شرایط کنونی ایران که آسیب های اجتماعی به صورت چندبعدی ساختارهای تربیتی، ارتباطی و آموزشی را متاثر ساخته اند، بررسی کارکرد مدرسه به عنوان نهاد آموزشی و سازمانی پیشگیری ضرورت می یابد. این مقاله با رویکرد تحلیلی–توصیفی، نقش نظام آموزش مدرسه ای را در پیشگیری نظام مند از آسیب های اجتماعی تبیین می کند. یافته ها بیانگر آن است که عناصر درون مدرسه ای شامل: برنامه ی درسی مبتنی بر یادگیری پیشگیرانه، ارزیابی داده محور، توانمندسازی معلمان در شناسایی شاخص های خطر آموزشی و به کارگیری سازوکارهای نظارت سازمانی، مولفه های بنیادی در کاهش احتمال بروز یا گسترش آسیب های اجتماعی محسوب می شوند. در پایان، چارچوبی پیشنهادی برای طراحی مدرسه به مثابه نظام پیشگیری آموزشی ارائه می شود.