تحلیل نقش فناوری های آموزشی و رویکردهای نوین تدریس در ارتقای خودکارآمدی، خودتنظیمی یادگیری و استقلال تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تحلیل تاثیر فناوری های آموزشی و روش های نوین تدریس بر توسعه خودکارآمدی، خودتنظیمی یادگیری و استقلال دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی–همبستگی و در صورت اجرای مداخله آموزشی، شبه آزمایشی بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد گردآوری و با روش های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که استفاده هدفمند از فناوری آموزشی و رویکردهای نوین تدریس موجب افزایش معنادار خودکارآمدی تحصیلی، بهبود مهارت های خودتنظیمی و تقویت استقلال یادگیری دانش آموزان می شود. همچنین، رابطه ای مثبت و معنادار میان میزان استفاده از فناوری آموزشی و یادگیری خودراهبر مشاهده شد. یافته های پژوهش بر ضرورت بازنگری در شیوه های تدریس سنتی و حرکت به سوی یادگیری فعال، فناورمحور و دانش آموزمحور تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، خودکارآمدی تحصیلی ، خودتنظیمی یادگیری ، استقلال یادگیری ، روش های نوین تدریس