رمزگشایی از مفهوم معنا و معناگرایی در هنر و معماری

این پژوهش به مهمترین سوال در"حوزه هنر و زیبایی شناسی معماری" یعنی مفهوم «معنا، نماد و معناگرایی" در آثار هنری و معماری می پردازد.دلایل «تکثر، تضاد، نقص و انحراف» درتعریف معنا و التقاط آن با «توهم و خرافات» بررسی، و بیان می نماید که مکاتب بشری با روشهای «حسی، تجربی و غریزی» قادر به تبیین جامع «مفاهیم ذاتی، وجودی، انسانی، متعالی، اختیاری و مشترک» نیستند. لذا خداوند پیام آوران الهی و کتب آسمانی را ارسال نموده است و در آن ها مفهوم «معنا» را به منزله آنچه «انسان ها دوست دارند» وبرای تکامل وجودی و اختیاری خودشان به آن «نیاز دارند»، تبیین و تشریح فرموده است بنابراین برای تبیین مفهوم معنا، معناگرایی و نمادگرایی در آثار هنری و معماری جز مراجعه به ادیان الهی، خصوصا "اسلام" (که منبع آن قرآن بدون تحریف مصون مانده و مفسرین معصوم آن، یعنی احادیث معتبر معصومین(ع) و امام زمان(عج) نیز که حاضر و ناظر است)،راهی باقی نمانده است.روش تحقیق این مقاله کیفی، و منابع آن مستند به آیات و احادیث معتبر با روش های استدلال منطقی و تفسیری مورد ارزیابی و تحلیل قرارگرفته. نتایج این تحقیق نشان می دهد: معنا در معماری عبارت است از«اسماء صفاتی و فعلی خداوند که در قرآن با یکصد صفت تعریف شده است». تجلیات این صفات در فرایندهای انسانی «هنرهای شایسته» یا «ممدوح» را خلق می نماید. تجلی این صفات در موضوعات "زیبایی شناسی، فلسفه و حکمت هنر و اصول سبک هنری" در عمل می تواند حیات طیبه فردی و اجتماعی انسان ها را ضمانت نماید. این موضوع مهم ترین مسئله زیربنایی در دنیای معاصر، در حوزه هنر و معماری است.

کلیدواژه ها:

مفهوم معنا ، مکاتب بشری ، مادی گرایی ، دین ستیزی ، فرهنگ اسلامی