فضای عمومی در حال حرکت: درهم تنیدگی فضا، بدن، سرعت و زمان در تجربه زیسته استفاده کنندگان (میدان پژوهش: بلوار کشاورز تهران)

فضاهای عمومی به عنوان مفهومی کلیدی در تجربه شهری و میانجی اصلی برای شکل گیری و معنادهی به زندگی شهری شناخته می شوند. امروزه حوزه مطالعات فضای عمومی، طیف متنوعی از موضوعات میان رشته ای و با اهداف و ابعاد مختلف را در بر می گیرد که از مهم ترین آنها، تحقیقات مرتبط با درک نحوه تجربه فضا توسط استفاده کنندگان است. اما این مطالعات عمدتا بر فهمی ایستا از فضای عمومی تکیه دارند که ریشه در دیدگاه سنتی به پدیده ها و روابط است. این در‎حالی است که با طرح «چرخش جابه جایی» در رشته های بنیادین علوم انسانی و اجتماعی، چنین دیدگاهی ایستا نسبت به فضا و جامعه به چالش کشیده شده و به تبع جریآنهای مطالعاتی جدیدی برای فهم و درک پدیده ها و تجارب انسانی به شکل متحرک شکل گرفته است. هدف اصلی این پژوهش، معرفی این تحولات در عبور از نگاه ایستا به فضاهای عمومی از طرفی و تلاش برای فهم تجارب متحرک استفاده کنندگان از فضای عمومی میانه بلوار کشاورز تهران به عنوان یک میدان تحقیق مشخص است. این پژوهش اولین مطالعه داخلی در این حوزه از دیدگاه پارادایم جدید جابه جایی است که با استفاده از روش مردم نگاری، تجارب متحرک سه دسته از استفاده کنندگان اصلی این فضا (پیاده، دوچرخه سوار، موتورسوار) را مورد تحلیل قرار داده است. تحلیل تجارب زیسته هر گروه نشان می دهد که این فضا در خلال یک رابطه بین سکون و حرکت و متاثر از چهار مولفه درهم تنیده فضا، بدن، سرعت و زمان تجربه می شود. از طرفی فرآیند تجارب هرکدام از این گروه ها در رابطه ای متقابل تاثیرگذار بر و تاثیرپذیر از تجربه متحرک سایر کاربران فضا است.

کلیدواژه ها:

چرخش جابه جایی ، فضای عمومی در حال حرکت ، تجربه متحرک استفاده کنندگان ، بلوار کشاورز