واکاوی رضایتمندی مردم از اثربخشی قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت

مقدمه و هدف: اجرای کامل قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت از ضرورت های اجتناب ناپذیر جهت رهایی از سالمند شدن کشور ایران است. ازاین رو، هدف از انجام این پژوهش بررسی نگرش زوج های جوان دارای فرزند متولد شده بعد از ابلاغ قانون جوانی جمعیت در خصوص مشوق های فرزندآوری و میزان رضایت آنها از اجرا و اثربخشی آن است.

روش: پژوهش حاضر از نوع مطالعات توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه زوج های جوان دارای فرزند بعد از قانون جوانی جمعیت شهر خرم آباد در نیمه ی اول سال ۱۴۰۳ می باشد. روش نمونه گیری به صورت هدفمند و در دسترس بود. ابزار پرسشنامه مشوق های دولتی فرزندآوری (محقق ساخته با اقتباس از قانون حمایت از جوانی جمعیت و خانواده)، پرسشنامه رضایتمندی و تمایل به فرزندآوری (محقق ساخته با اقتباس از خرازی، ۱۳۹۸) استفاده شده است.

یافته ها: نتایج تجزیه و تحلیل نشان دادند که مشوق های دولتی فرزندآوری بر تمایل به فرزندآوری اثر مثبت و مستقیم دارد (۹۶/۱>۵۴۶/۸). میزان اجرایی سازی مشوق های دولتی فرزندآوری از نظر زوجین بر رضایتمندی زوجین اثر منفی و غیرمستقیمی دارد (۹۶/۱<۰۶۹/۱).

نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، رضایت زوجین از مشوق های دولتی فرزندآوری بر تمایل به فرزندآوری و انگیزه فرزندآوری تاثیرگذار است. ازطرف دیگر، با توجه به عدم اجرای مشوق های دولتی فرزندآوری از دیدگاه زوجین و تاثیر منفی این مشوق ها بر تمایل و انگیزه به فرزندآوری، بنابراین، به متولیان امر زمینه توصیه می گردد که با ایجاد ساز و کارهای دقیق ، نظارت مستمر بر اجرای درست و مطلوب قانون جوانی جمعیت داشته باشند.

کلیدواژه ها:

انگیزه فرزندآوری ، خانواده ، زوجین ، قانون جوانی جمعیت ، رضایتمندی.