مقایسه تطبیقی نظریات ابن خلدون و سهروردی در باب شهرسازی اسلامی

در طول تاریخ شهر ها بستر تغییرات گوناگونی بوده و از بعد زمانی و تاریخی ماهیتی جداناپذیر به خود گرفتند. شهرسازی اسلامی رویکردی جامع به منظر شهر بعد از ظهور اسلام است که نشات گرفته از آمیخته های دینی و توحیدی و با رویکردی جامع به تغییر ارزش های ارزش های انسانی و مرتبط به تعالیم و ارزش های واحد اسلامی است. در طول تاریخ بعد از اسلام همواره نظریاتی در مورد شهر اسلامی و مولفه های آن مطرح شد . شهر هایی که مدینه فاضله اندیشمندان اسلامی بوده و هر کدام مولفه ای از شهر را در برمیگرد. در این مقاله به بازخوانی از نظریات ابن خلدون و سهروردی در باب شهرسای اسلامی پرداخته شد. روش پژوهش توصیفی و تحلیلی بوده که با اتکابه نظریات مطرح شده در باب شهرسازی اسلامی توسط نظریه پردازان، مولفه ها مورد بررسی قرار گرفته است. بررسی نتایج به دست آمده از پژوهش پیش رو نشان داد که سهروردی رویکرد تویحدی و ارزشی به موضوع شهر داشته وتجلی عالم مثال و نور را در بستر شهر می داند در مقابل ابن خدلون به شهر مثاله ابعاد اجتماعی و اقتصادی توجه دارد که مولفه های کالبدی عینی تری نسبت به سهروردی به موضوع شهر دارد. در مجموع شهرسای سالامی در نظریات مورد بررسی قارر گرفته شالوده ای از ابعاد کالبدی و غیر کالبدی همچون عدالت در برابر توزیع کاربری ، کیفیت بنا در برابرب منظر شهری و غیره سات.

کلیدواژه ها:

ابن خلدون ، سهروردی ، شهرسازی اسلامی ، مدینه فاضله