تاثیر پارک - دره های شهری بر توسعه گردشگری شهری (مورد مطالعه: بوستان نهج البلاغه تهران)

مقدمه: گردشگری از جمله صنایع فعال در تمام سطوح اجتماعی در عرصه بین المللی، ملی، منطقه ای، ناحیه ای است که تاثیر چشمگیری در سبک زندگی و زیست اجتماعی دارد. با توجه به ابعاد مختلف گردشگری و همسویی گردشگری توام با توسعه پایدار با تکیه بر حفظ منابع و دیدار مسئولانه، شرایط متفاوتی جهت رفع تقاضا با حفظ تناسبات محیطی گردشگری را ایجاد نموده است.

روش: این تحقیق به روش میدانی و پیمایشی بصورت تمام شماری، جهت دستیابی به اهداف و راهکارهای توسعه بخش گردشگری شهری از طریق تعیین نقش پارک دره در جذب گردشگر تنظیم شد

یافته ها: خروجی این مطالعه نشان می دهد با توجه به رکن اصلی و اولیه توسعه این مجموعه در چندین فاز با تکیه بر اصل پایداری محیط زیست به عنوان مولفه بسیار کارا در اعتلای نوع گذران اوقات فراغت و توسعه گردشگری شهری، شهروندان تهرانی بالاخص ساکنین غرب تهران را داشته است.

نتیجه گیری: پارک دره های شهری در غالب منطقه ای یکی از ابزارها و مولفه های مهم توسعه محیطی است که منجر به عمران ناحیه ای، جلوگیری از سفرهای برون شهری و رفع ترافیک، تقویت فضاهای سبز موجود خواهد شد. وجود این تفرجگاه ها از تاثیرگذارترین عوامل تقویت گردشگری در مجاورت محل سکونت است که باعث می شود بهترین گذران اوقات فراغت را حتی در طول روز برای ساعاتی جهت کاهش فشارهای روزمره تجربه کرد.

کلیدواژه ها:

جذب گردشگر ، توسعه ، فضای سبز ، گردشگری شهری ، پارک دره