ارزیابی تاثیرات احیای بافت تاریخی شهری در راستای توسعه پایدار (مورد مطالعه: مرمت و تبدیل خانه تاریخی علاء الدوله به بوستان در تهران)

هدف: با توجه به اینکه طبق برنامه موجود خانه علاء الدوله (حاکم تهران در زمان قاجار) که یک خانه تاریخی و مخروبه در مرکز شهرتهران قرار است مرمت و به بوستان تبدیل شود، این مطالعه به بررسی تاثیرات این پروژه می پردازد.

مواد و روش ها: از تلفیق روش های کمی و کیفی در این مطالعه استفاده شده است. در بخش کیفی از مطالعه اسنادی و تحقیق میدانی و در بخش کمی از پیمایش بهره گرفته شده است. در بخش کیفی جامعه آماری، مدیران و کارشناسان شهرداری منطقه ۱۲ تهران در حوزه های مرتبط، شهروندان ساکن و غیر ساکن و کسبه محلی محله فردوسی می باشد که ۲۱ نفر تا اشباع نظری مورد مصاحبه قرار گرفتند. در بخش کمی جامعه آماری شامل کسبه و شهروندان محله فردوسی که حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران برابر ۱۴۰نفر است.

یافته ها: حفظ میراث فرهنگی و تجدید هویت و اطراف آن ،احیای بافت تاریخی ایجاد و تقویت جمع های دوستانه، افزایش امکان گذران اوقات فراغت، زیباسازی محل(بهبود منظر شهری، بهبود دید بصری) و تصحیح سیمای نامطلوب محل، جذب گردشگرو افزایش ترافیک مهم ترین تاثیرات اشاره شده است.

نتیجه گیری: تملک فضاهای اطراف خانه، مرمت اصولی، ساماندهی فضای فرسوده و نازیبای اطراف، افزایش امکانات فراغتی و رفاهی، افزایش کاربی های فضای مرمت شده، برگزاری برنامه های اجتماعی و فرهنگی با مشارکت شهروندان می تواند به پایداری فعالیت مرمت و احیا کمک کند و هویت تاریخی را حفظ و خاطرات جمعی گذشته را تقویت و خاطرات جدیدی را نیز بسازد.

کلیدواژه ها:

بافت تاریخی شهری ، احیا و مرمت ، توسعه پایدار ، خانه علاء الدوله