تحلیل مقایسه ای انسجام گروهی در تیم های ورزشی موفق و ناموفق: شواهدی از والیبال آموزشگاهی دختران

هدف: انسجام تیمی یکی از عوامل مهم موفقیت در ورزش های گروهی محسوب می شود که هماهنگی و همکاری اعضا را افزایش می دهد. بنابراین، هدف پژوهش حاضر، مقایسه میزان انسجام تیم های ورزشی موفق و ناموفق مسابقات والیبال آموزشگاه های متوسطه دوم دخترانه کشور در سال ۱۴۰۱ بود. مواد و روش ها: جامعه آماری شامل ۱۰۵ نفر از اعضای تیم های شرکت کننده با میانگین سن ۱۶.۲۴ ± ۰.۸۲ سال بود. داده ها با پرسشنامه استاندارد انسجام گروهی (GEQ) شامل چهار بعد انسجام تکلیف فردی، انسجام اجتماعی فردی، انسجام تکلیف گروهی و انسجام اجتماعی گروهی گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف، تی مستقل و یومن ویتنی در نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ استفاده گردید. یافته ها: نتایج نشان داد، تیم های موفق در تمامی ابعاد انسجام گروهی، شامل انسجام تکلیف فردی، انسجام اجتماعی فردی، انسجام تکلیف گروهی و انسجام اجتماعی گروهی، دارای میانگین معنادار بالاتری نسبت به تیم های ناموفق بودند (p < ۰.۰۵)نتیجه گیری: با توجه به این نتایج، تاکید می شود که توسعه و تقویت انسجام تیمی می تواند به عنوان راهبردی موثر در افزایش عملکرد تیم های ورزشی به ویژه در سطح آموزشگاهی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

انسجام تکلیف فردی ، انسجام اجتماعی فردی ، انسجام تکلیف گروهی و انسجام اجتماعی گروهی ، انسجام گروهی تیم