تحلیل روان شناختی مدل مولفه های کرامت انسانی در گفتمان متعالی امام حسین (ع)

کلام و سیره اباعبدالله الحسین (ع) نه تنها در طول زندگی ایشان، بلکه حتی بعد از قرن ها نیز سبب ایجاد گفتمان موثر در ابعاد سیاسی، فرهنگی و اجتماعی شده است و در این میان، کرامت انسانی را نیز می توان به عنوان لازمه حرکت در مسیر گفتمانی امام حسین (ع) ذکر کرد. به همین دلیل، پژوهش حاضر با هدف کشف و سپس تبیین روان شناختی مولفه های کرامت انسانی در گفتمان امام حسین (ع) و نیز ارائه مدلی از مولفه های این مفهوم انجام شده است. برای رسیدن به این هدف، با روش توصیفی تحلیلی، کتب لغت شناسی، کتب پیرامون امام حسین (ع) و نیز کتبی بررسی شدند که در دانش روان شناسی به مفهوم عزت نفس به عنوان مفهوم قریب المعنای کرامت انسانی پرداختند. یافته های پژوهش نشان می دهد که کرامت انسانی در گفتمان امام حسین (ع) چهار مولفه مبنایی، شناختی، انگیزشی و رفتاری دارد. مولفه مبنایی ریشه دیگر مولفه هاست که براساس اندیشه قرآنی کرامت ذاتی انسان ها شکل گرفته است. مولفه دوم، مولفه فکری است و خطابه های امام حسین (ع) در باب ذلت ناپذیری می تواند از طریق اقناع شناختی و آگاه کردن فرد از داشته های خود، او را به سمت کرامت نفس سوق دهد. مولفه سوم، مولفه انگیزشی است که به اثر برانگیزاننده الگویی همچون امام حسین (ع) در ایجاد حرکت های ظلم ستیزانه اشاره دارد. مولفه چهارم، مولفه رفتاری است که برخورد کریمانه با تندی دیگران، پرهیزدادن از شرمسارکردن دیگران، تبعیض نگذاشتن میان خدمت گزاران با انسان های دیگر و نیز اختیاردادن در انتخاب مسیر، نمونه هایی از این مولفه رفتاری است.

کلیدواژه ها:

Component ، Human Dignity ، Husayni Discourse ، Psychological ، Self-Esteem ، گفتمان حسینی ، کرامت انسانی ، عزت نفس ، روانشناختی ، مولفه