بررسی تاثیر آموزش هوشمند مبتنی بر فناوری اطلاعات بر بهبود کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری در مدارس

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش هوشمند مبتنی بر فناوری اطلاعات بر بهبود کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری در مدارس متوسطه شهر نیشابور است. این تحقیق در دسته تحقیقات کاربردی قرار دارد و از نظر روش اجرا، توصیفی–همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه معلمان و دانش آموزان مدارس متوسطه شهر نیشابور در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود که از میان آن ها نمونه ای شامل ۱۲۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه استاندارد کیفیت یاددهی–یادگیری و پرسشنامه استفاده از فناوری اطلاعات بود. داده ها با استفاده از روش های آماری شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش هوشمند مبتنی بر فناوری اطلاعات تاثیر مثبت و معناداری بر کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری دارد (p < ۰.۰۱). همچنین مشخص شد که استفاده گسترده از فناوری اطلاعات موجب افزایش انگیزه، تعامل فعال و رضایت دانش آموزان در کلاس های هوشمند می شود و معلمان نیز با بهره گیری از این ابزارها، توانایی بهبود طراحی درس و ارائه بازخورد سریع تر را دارند. یافته های این تحقیق نشان می دهد که آموزش هوشمند نه تنها به ارتقای کیفیت آموزشی کمک می کند، بلکه مهارت های دیجیتال و خودکارآمدی یادگیرندگان را نیز تقویت می کند. بنابراین، پیشنهاد می شود که مدارس و موسسات آموزشی، آموزش هوشمند مبتنی بر فناوری اطلاعات را به عنوان یک ابزار کلیدی در برنامه های آموزشی خود ادغام کنند تا هم کیفیت یاددهی–یادگیری ارتقا یابد و هم انگیزه و مشارکت دانش آموزان افزایش یابد

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: آموزش هوشمند ، فناوری اطلاعات ، کیفیت یاددهی–یادگیری ، مشارکت فعال ، مدارس متوسطه