تاثیر صفات شخصیت (مثل روان رنجوری، برون گرایی) بر رفتار اخلاقی از منظر روان شناسی و معارف اسلامی

شخصیت و اخلاق دو سازه بنیادین در روان شناسی و معارف اسلامی هستند که رابطه ای عمیق و دوسویه با یکدیگر دارند. روان شناسی معاصر نشان می دهد که صفات شخصیتی مانند روان رنجوری، برون گرایی، توافق پذیری و وظیفه شناسی می توانند رفتارهای اخلاقی یا غیراخلاقی را پیش بینی کنند. پژوهش های داخلی نیز نقش ویژگی های شخصیتی پاتولوژیک، تکانشگری، صفات تاریک شخصیت، ناگویی هیجانی و آسیب پذیری روانی را در بروز رفتارهای ضداجتماعی و بی تفاوتی اخلاقی تایید کرده اند. از سوی دیگر، معارف اسلامی اخلاق را ریشه دار در صفات درونی انسان می داند و بر تهذیب نفس، کنترل خشم، تقوا، حلم و صداقت به عنوان پایه های رفتار اخلاقی تاکید می کند. این مقاله با تکیه بر منابع روان شناسی و آموزه های اسلامی، به بررسی تاثیر صفات شخصیت بر رفتار اخلاقی پرداخته و نشان می دهد که اخلاق نتیجه تعامل شخصیت، هیجان و تربیت معنوی است.

کلیدواژه ها:

شخصیت ، روان رنجوری ، برون گرایی ، اخلاق اسلامی ، بی تفاوتی اخلاقی ، تنظیم هیجان ، صفات تاریک شخصیت