نقش واسطه ای «تاب آوری تحصیلی» و «ذهن آگاهی» در رابطه بین جو عاطفی کلاس و فرسودگی تحصیلی دانشجویان

هدف: فرسودگی تحصیلی یکی از چالش های عمده در نظام آموزش عالی است که منجر به افت عملکرد و ترک تحصیل می شود. هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه ساختاری بین جو عاطفی کلاس و فرسودگی تحصیلی با نقش میانجی گری تاب آوری تحصیلی و ذهن آگاهی در دانشجویان بود.روش: روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه [نام دانشگاه] در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که ۳۸۰ نفر از آن ها با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه فرسودگی تحصیلی مسلش (MBI-SS)، مقیاس جو عاطفی کلاس (CEQ)، مقیاس تاب آوری کانر-دیویدسون) و پرسشنامه ذهن آگاهی پنج وجهی (FFMQ) بود.یافته ها: نتایج نشان داد که جو عاطفی کلاس اثر مستقیم و معناداری بر کاهش فرسودگی تحصیلی دارد . همچنین، تاب آوری تحصیلی و ذهن آگاهی نقش واسطه ای جزئی در این رابطه ایفا کردند. به عبارتی، جو عاطفی مثبت با تقویت تاب آوری و ذهن آگاهی، به صورت غیرمستقیم منجر به کاهش فرسودگی تحصیلی می شود. شاخص های برازش مدل) حاکی از برازش مطلوب مدل پیشنهادی بود.نتیجه گیری: ارتقای جو عاطفی کلاس های دانشگاهی و آموزش مهارت های روانشناختی (ذهن آگاهی و تاب آوری) می تواند به عنوان راهبردی موثر برای پیشگیری از فرسودگی تحصیلی دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی تحصیلی ، جو عاطفی کلاس ، تاب آوری تحصیلی ، ذهن آگاهی ، مدل سازی معادلات ساختاری.