/جایگاه گفت وگوی تربیتی در کاهش تعارضات رفتاری دانش آموزان

در نظام های آموزشی نوین، رویکرد به انضباط و مدیریت کلاس از الگوهای تنبیهی و کنترل گر به سمت الگوهای تعاملی و ترمیمی تغییر جهت داده است. «گفت وگوی تربیتی» به عنوان هسته مرکزی این پارادایم جدید، فراتر از یک تکنیک کلامی ساده، به مثابه یک فلسفه وجودی در اتمسفر مدرسه عمل می کند. این مقاله با بررسی مبانی نظری ارتباطات انسانی و روانشناسی رشد، به تحلیل نقش حیاتی دیالوگ در پیشگیری و مدیریت تعارضات رفتاری دانش آموزان می پردازد. با استناد به نظریه های انتخاب، تحلیل رفتار متقابل و عدالت ترمیمی، نشان داده می شود که چگونه ایجاد فضای مفاهمه و شنیدن فعال، می تواند نیازهای روانی زیربنایی رفتارهای ناهنجار را آشکار و مرتفع سازد. مقاله حاضر در ۸ بخش مجزا، ابعاد مختلف این پدیده را از منظر روانشناسی، جامعه شناسی تربیتی و مهارت های معلمی واکاوی کرده و راهکارهای عملی برای جایگزینی «مونولوگ آمرانه» با «دیالوگ سازنده» ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: گفت وگوی تربیتی ، تعارضات رفتاری ، عدالت ترمیمی ، شنیدن فعال ، اتمسفر مدرسه ، مدیریت کلاس ، رابطه معلم-دانش آموز.