معلم طراح یادگیری؛ گذار از تدریس سنتی به معماری تجربه آموزشی

در چشم انداز نوین تعلیم و تربیت، نقش معلم از یک «انتقال دهنده دانش» به «طراح تجربه یادگیری» در حال دگردیسی است. این تغییر پارادایم، واکنشی به ناکارآمدی رویکردهای سنتی و حافظه محور در جهان پیچیده و متغیر امروزی است. مقاله حاضر با هدف تبیین مفهوم «معلم به مثابه معمار یادگیری»، به بررسی ابعاد نظری و عملی این گذار می پردازد. در این رویکرد، تدریس نه یک عمل مکانیکی انتقال اطلاعات، بلکه فرآیندی خلاقانه و مهندسی شده تلقی می شود که در آن معلم با شناخت دقیق ویژگی های شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان، محیطی غنی و تعاملی را برای ساختن دانش فراهم می آورد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع معتبر علوم تربیتی، نشان می دهد که گذار به معماری یادگیری نیازمند بازتعریف سه مولفه کلیدی است: تغییر تمرکز از محتوا به شایستگی، تغییر نقش دانش آموز از مصرف کننده به تولیدکننده دانش، و تغییر کارکرد ارزشیابی از قضاوت پایانی به ابزار یادگیری. یافته ها حاکی از آن است که معلمان طراح، با بهره گیری از اصول روانشناسی یادگیری و فناوری های نوین، سناریوهایی را خلق می کنند که در آن دانش آموزان از طریق حل مسئله، تفکر انتقادی و تعامل سازنده، به یادگیری عمیق و پایدار دست می یابند.لیلا نیسی ، فاطمه خنفری، فاطمه دلیان، مرضیه صافدلکارشناس ادبیات دانشگاه فرهنگیان اهوازکارشناسی علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور شادگانکارشناسی آموزش ابتدایی (علوم تربیتی) دانشگاه فرهنگیان فاطمه الزهرا اهوازکارشناسی آموزش ابتدایی آزاد اسلامی اهواز

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: طراحی آموزشی ، معماری یادگیری ، معلم فکور ، یادگیری ساختن گرا ، تجربه یادگیری ، محیط های یادگیری نوین