نقش مدیریت یکپارچه شهری در کاهش بحران پسماند در کلانشهرهای شمال کشور

بحران پسماند یکی از چالش های اساسی پیش روی کلان شهرهای ایران، به ویژه در مناطق شمالی کشور، است که ناشی از افزایش تولید زباله، رشد بیرویه شهرنشینی و ناکارآمدی نظامهای مدیریت سنتی است. این مقاله با هدف بررسی نقش مدیریت یکپارچه شهری IUPM در کاهش بحران پسماند در کلان شهرهای شمال کشور (با تمرکز بر شهر رشت) انجام شده است. تحقیق حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی وموردی، به بررسی ادبیات نظری پیرامون مدیریت یکپارچه شهری، حکمرانی شهری و اصول مدیریت پسماند پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که رویکردهای مدیریتی سنتی که صرفابر جمع آوری و دفن متمرکز بوده اند، در مدیریت بهینه پسماند شکست خورده اند. در مقابل،اجرای اصول مدیریت یکپارچه شهری شامل تفکیک از مبدا، بازیابی منابع، مشارکت ذینفعان، واستفاده از فناوری های نوین، می تواند به طور معناداری سهم پسماند ارسالی به لندفیل ها راکاهش دهد و به پایداری زیست محیطی کمک کند. نتایج حاکی از آن است که ضعف درحکمرانی مشارکتی و نبود هماهنگی میان بخشی از موانع اصلی اجرای موثر IUPM در این شهرها است. در نهایت، پیشنهادهایی در خصوص تقویت چارچوبهای قانونی، ارتقاء ظرفیت های محلی و ترویج فرهنگ تفکیک ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت یکپارچه شهری ، بحران پسماند ، حکمرانی شهری ، کلان شهرهای شمال ، رشت