نقش هوش هیجانی در موفقیت آموزشی معلمان و دانش آموزان

این مقاله مروری کتابخانه ای به بررسی جامع نقش هوش هیجانی (EQ) در ارتقاء موفقیت آموزشی هم معلمان و هم دانش آموزان می پردازد. هوش هیجانی، شامل توانایی درک، استفاده، مدیریت و تنظیم موثر احساسات، به عنوان یک عامل کلیدی در محیط های آموزشی شناخته شده است. در این پژوهش، مدل های اصلی هوش هیجانی (گلمن، سالووی و مایر) مورد تبیین قرار گرفته و ارتباط این مولفه ها با عملکرد تحصیلی، بهبود روابط اجتماعی در کلاس، و اثربخشی مدیریت کلاس تحلیل شده است. یافته ها نشان می دهند که معلمان با هوش هیجانی بالا در مدیریت موثر احساسات خود، ایجاد انگیزه در دانش آموزان، و برقراری ارتباط سازنده موفق تر عمل می کنند. همچنین، هوش هیجانی بالا در دانش آموزان با افزایش تمرکز، تعامل مثبت تر و کاهش قابل ملاحظه اضطراب ناشی از امتحانات مرتبط است. در نهایت، مقاله بر ضرورت گنجاندن آموزش مهارت های هیجانی در برنامه های جامع تربیت معلم و توسعه دانش آموز تاکید می کند.