شبکه های هوشمند و تحول در فرآیند تصمیم گیری آموزشی

در این مقاله به نقش شبکه های هوشمند در تغییر و بهبود فرایند تصمیم گیری آموزشی پرداخته می شود تا با تمرکز بر تجربیات مدرسه ای و سیاست گذاری های کلان، بتوانی کارایی تصمیم گیری را افزایش داد و هماهنگی بین سطوح سیاست گذاری، طراحی برنامه ها و اجرای مدرسه ای را تقویت کرد. با گسترش استفاده از فناوری های هوشمند، امکان دسترسی به داده های دقیق و زمان بندی شده از منابع مختلف آموزشی مانند عملکرد دانش آموزان، منابع مالی، ساعات کلاس و وضعیت کلاسی فراهم می شود و تحلیل این داده ها می تواند تصمیم های مبتنی بر شواهد را سریع تر و دقیق تر سازد. در این راستا شبکه های هوشمند به عنوان بستری پویا برای جمع آوری داده ها از منابع گوناگون، به اشتراک گذاری آنها و پردازش بلادرنگ عمل می کنند و با ایجاد مدل های پیش بینی و تصمیم گیری مبتنی بر هوش مصنوعی، امکان واکنش به تغییرات ناگهانی یا پیش بینی نیازهای آتی را فراهم می آورند. این مقاله توصیفی با تمرکز بر چگونگی کاربرد شبکه های هوشمند در سطوح ملی، استانی و مدرسه ای به بررسی افزایش شفافیت در فرایند تصمیم گیری، بهبود توزیع منابع، ارزیابی کارایی و پاسخگویی به نیازهای متنوع آموزشی می پردازد.

کلیدواژه ها:

شبکه های هوشمند ، تصمیم گیری آموزشی ، داده محوری ، شفافیت ، پاسخگویی