اثربخشی آموزش عملی سازگار شده بر یادگیری علوم تجربی دانش آموزان عادی و با نیازهای ویژه

یادگیری علوم تجربی به عنوان یکی از مهم ترین حوزه های آموزشی، نیازمند تجربه عملی، مشاهده مستقیم و مشارکت فعال دانش آموزان است. با این حال، دانش آموزان با نیازهای ویژه اغلب با مشکلات یادگیری مواجه می شوند و روش های سنتی آموزش عملی پاسخگوی تفاوت های فردی آن ها نیست. آموزش عملی سازگار شده، به عنوان روشی نوین، فعالیت های عملی را متناسب با توانایی ها، نیازها و سبک های یادگیری دانش آموزان طراحی می کند تا همه افراد بتوانند مشارکت فعال و موثری در یادگیری علوم تجربی داشته باشند. هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش عملی سازگار شده بر یادگیری علوم تجربی دانش آموزان عادی و با نیازهای ویژه با رویکرد نظری–تحلیلی است. در این پژوهش، داده ها از طریق مطالعه منابع کتابخانه ای، مقالات علمی–پژوهشی و اسناد آموزشی معتبر گردآوری و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش عملی سازگار شده موجب افزایش درک مفاهیم علمی، ارتقای مشارکت و انگیزش، تقویت مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی دانش آموزان عادی و با نیازهای ویژه می شود. علاوه بر این، این روش می تواند شکاف یادگیری میان دانش آموزان عادی و دانش آموزان با نیازهای ویژه را کاهش دهد و محیطی یادگیرنده محور، انعطاف پذیر و برابر برای همه دانش آموزان فراهم کند. نتایج این پژوهش دارای پیامدهای نظری و کاربردی مهمی است: از نظر نظری، چارچوب مفهومی مناسبی برای تلفیق آموزش عملی و سازگار شده ارائه می دهد و از نظر کاربردی، معلمان و مدیران مدارس را راهنمایی می کند تا با به کارگیری روش های آموزشی انعطاف پذیر و فعال، کیفیت یادگیری علوم تجربی را در همه دانش آموزان افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

آموزش عملی ، آموزش سازگار شده ، علوم تجربی ، دانش آموزان با نیازهای ویژه