تاثیر سبک های مدیریتی و آموزشی معلمان بر توسعه روابط اجتماعی و مهارت های تعاملی دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر سبک های مدیریتی و آموزشی معلمان بر توسعه روابط اجتماعی و مهارت های تعاملی دانش آموزان در مدارس است. پژوهش با هدف شناسایی شیوه های موثر تدریس و مدیریت کلاس و ارتباط آن با مهارت های اجتماعی دانش آموزان انجام شد.روش پژوهش مروری تحلیلی بود و با جمع آوری و بررسی مطالعات علمی داخلی و خارجی مرتبط در زمینه سبک های مدیریت و تدریس معلمان، روابط اجتماعی دانش آموزان و مهارت های تعاملی، تحلیل محتوای متون انجام شد. منابع مورد بررسی شامل مقالات پژوهشی، کتاب ها و گزارش های علمی منتشر شده در ۱۵ سال اخیر بود تا دید جامع و به روز نسبت به موضوع فراهم شود.یافته های پژوهش نشان داد که سبک های مدیریتی مشارکتی و حمایت کننده معلمان تاثیر مثبت و قابل توجهی بر مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارد. همچنین، معلمان با استفاده از روش های تدریس فعال و تعاملی، تعامل دانش آموزان را افزایش داده و رفتارهای همکاری، همدلی و حل مسئله را تقویت می کنند. برعکس، سبک های مدیریتی کنترل محور و تدریس صرفا محتوایی، موجب کاهش انگیزه تعامل و محدود شدن روابط اجتماعی دانش آموزان می شوند. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که معلمان نقش کلیدی در پرورش مهارت های اجتماعی و تقویت تعاملات بین فردی دانش آموزان دارند. بنابراین، پیشنهاد می شود آموزش های ضمن خدمت و برنامه های تربیت معلم بر توسعه سبک های مدیریتی مشارکتی و تدریس فعال تمرکز کنند تا علاوه بر ارتقای یادگیری تحصیلی، روابط اجتماعی و مهارت های تعاملی دانش آموزان نیز تقویت شود.

کلیدواژه ها:

سبک های مدیریتی معلمان ، سبک های تدریس ، مهارت های اجتماعی ، روابط دانش آموزان ، مهارت های تعاملی ، آموزش فعال