تاثیر تعامل معلم و دانش آموز بر یادگیری عمیق و معنادار

تعامل معلم و دانش آموز یکی از مولفه های اساسی در فرایند آموزش و یادگیری محسوب می شود که نقش تعیین کننده ای در شکل گیری یادگیری عمیق و معنادار دارد. یادگیری معنادار زمانی تحقق می یابد که فراگیر بتواند مفاهیم جدید را با دانش پیشین خود پیوند داده و آن ها را در موقعیت های واقعی به کار گیرد. در این میان، کیفیت ارتباط، نوع بازخورد، میزان حمایت عاطفی و شناختی معلم و فرصت مشارکت فعال دانش آموزان، از عوامل موثر بر عمق یادگیری به شمار می روند. تعامل سازنده معلم با دانش آموز باعث افزایش انگیزش درونی، احساس تعلق به کلاس، مشارکت فعال و درک بهتر مفاهیم درسی می شود. همچنین، چنین تعاملی زمینه بروز تفکر انتقادی، حل مسئله و خودتنظیمی یادگیری را فراهم می کند. پژوهش های انجام شده نشان می دهند کلاس هایی که در آن ها معلم نقش تسهیل گر را ایفا می کند و به گفت وگو، پرسش گری و بازخورد موثر توجه دارد، نسبت به کلاس های مبتنی بر آموزش یک سویه، نتایج یادگیری پایدارتر و عمیق تری دارند. از سوی دیگر، تعامل مثبت معلم و دانش آموز می تواند اضطراب یادگیری را کاهش داده و نگرش مثبت نسبت به مدرسه و یادگیری را تقویت کند. در مجموع، توجه آگاهانه به تعامل معلم و دانش آموز نه تنها کیفیت فرایند تدریس را ارتقا می دهد، بلکه زمینه ساز تحقق یادگیری معنادار و پرورش دانش آموزانی فعال، مسئول و توانمند خواهد بود.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم و دانش آموز ، یادگیری عمیق ، یادگیری معنادار ، انگیزش تحصیلی ، مشارکت فعال ، فرایند تدریس .