تحلیل مفهومی نقش آموزش دوره ابتدایی در شکل گیری پایه های یادگیری مادام العمر

آموزش دوره ابتدایی به عنوان زیربنایی ترین سطح نظام آموزشی، نقشی تعیین کننده در شکل گیری بنیان های یادگیری مادام العمر دارد. این دوره، نخستین بستر سازمان یافته ای است که در آن نگرش کودک نسبت به یادگیری، مدرسه و دانش شکل می گیرد. کیفیت تجربه های آموزشی در این مقطع، می تواند یادگیری را به فرایندی معنادار، لذت بخش و درونی تبدیل کند یا آن را به فعالیتی تکلیفی و کوتاه مدت تقلیل دهد. آموزش ابتدایی با تاکید بر درک مفاهیم، کنجکاوی و مشارکت فعال، زمینه رشد تفکر انتقادی و خلاق را فراهم می سازد. در این چارچوب، یادگیری صرفا انتقال اطلاعات نیست، بلکه فرایندی پویا برای ساخت دانش محسوب می شود. نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری، اهمیت ویژه ای می یابد. تعاملات مثبت آموزشی، احساس شایستگی را در دانش آموز تقویت می کند. این عوامل در مجموع، پایه های تمایل به یادگیری مستمر را شکل می دهند.در رویکرد یادگیری مادام العمر، آموزش ابتدایی نقطه آغاز پرورش مهارت های شناختی و فراشناختی به شمار می رود. دانش آموزان در این دوره می آموزند چگونه فکر کنند، سوال بپرسند و راهبردهای یادگیری خود را تنظیم نمایند. چنین مهارت هایی، افراد را برای مواجهه با تغییرات پیچیده دنیای معاصر آماده می سازد. آموزش ابتدایی اثربخش، یادگیری را محدود به چارچوب های رسمی مدرسه نمی کند، بلکه آن را به بخشی از زندگی روزمره پیوند می زند. این نگرش، زمینه ساز خودآموزی و رشد مستمر در مراحل بعدی زندگی است. برنامه های درسی معنادار و انعطاف پذیر، نقش مهمی در این فرایند دارند. توجه به تفاوت های فردی نیز یادگیری پایدار را تقویت می کند. در نهایت، آموزش ابتدایی زیربنای توسعه سرمایه انسانی و فرهنگی جامعه محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش ، دوره ابتدایی ، پایه های یادگیری مادام العمر