تاثیر فضای روانی کلاس درس بر یادگیری عمیق و احساس تعلق دانش آموزان ابتدایی

فضای روانی کلاس درس به عنوان یکی از مولفه های بنیادین محیط های آموزشی، نقش تعیین کننده ای در کیفیت یادگیری و تجربه تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی ایفا می کند. هدف این مقاله، تبیین تاثیر فضای روانی کلاس درس بر یادگیری عمیق و احساس تعلق دانش آموزان ابتدایی و بررسی سازوکارهای موثر بر این فرایند است. پژوهش حاضر با رویکرد **تحلیلی–توصیفی** و مبتنی بر **مطالعات کتابخانه ای و مرور نظام مند مقالات معتبر علمی** انجام شده است. در این راستا، مفاهیم مرتبط با فضای روانی کلاس، یادگیری عمیق و احساس تعلق تحصیلی استخراج و تحلیل شده و ارتباط میان این متغیرها بر اساس یافته های نظری و پژوهشی بررسی گردیده است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که فضای روانی مثبت، شامل امنیت عاطفی، روابط حمایتی، احترام متقابل و تعامل های سازنده، زمینه ساز پردازش عمیق تر مفاهیم درسی و افزایش انگیزش درونی دانش آموزان می شود. همچنین چنین فضایی با تقویت احساس پذیرش، ارزشمندی و تعلق به کلاس، مشارکت فعال دانش آموزان را افزایش داده و به پایداری یادگیری و بهبود سازگاری تحصیلی آنان می انجامد. یافته ها حاکی از آن است که نقش معلم در مدیریت هیجانی کلاس و ایجاد جو روانی سالم، نقشی محوری در تحقق یادگیری عمیق و احساس تعلق ایفا می کند و توجه آگاهانه به فضای روانی کلاس می تواند به عنوان راهبردی موثر در ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فضای روانی کلاس درس ، یادگیری عمیق ، احساس تعلق ، دانش آموزان ابتدایی ، محیط یادگیری