بررسی مدل های یادگیری و تطبیق آن با روش تدریس معلمان

هدف مقاله حاضر بررسی نظام مند مدل های مختلف یادگیری و تبیین چگونگی تطبیق آن ها با روش های تدریس معلمان در فرایند آموزش رسمی است. با توجه به تنوع ویژگی های شناختی، عاطفی و رفتاری یادگیرندگان، بهره گیری از شیوه های تدریس یکسان نمی تواند پاسخگوی نیازهای آموزشی همه دانش آموزان باشد؛ ازاین رو، شناسایی مدل های یادگیری و همسوسازی آن ها با رویکردهای تدریس معلمان از اهمیت اساسی برخوردار است. این پژوهش با رویکرد تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مرور نظام مند مقالات علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. در این چارچوب، ابتدا مهم ترین مدل های یادگیری شامل رویکردهای رفتارگرایانه، شناختی، سازنده گرایانه و مدل های مبتنی بر تفاوت های فردی تحلیل شده و سپس روش های تدریس متناسب با هر یک از این مدل ها مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های مقاله نشان می دهد که تطبیق آگاهانه روش های تدریس با مدل های یادگیری می تواند به بهبود کیفیت یادگیری، افزایش انگیزش تحصیلی، مشارکت فعال یادگیرندگان و ارتقای اثربخشی فرایند آموزش منجر شود. همچنین نتایج حاکی از آن است که نقش معلم به عنوان طراح و تسهیل گر یادگیری در ایجاد این همسویی بسیار تعیین کننده است و توسعه شایستگی های حرفه ای معلمان در زمینه شناخت مدل های یادگیری، شرط اساسی تحقق آموزش اثربخش به شمار می آید. بر این اساس، توجه به تطبیق مدل های یادگیری و روش های تدریس می تواند زمینه ساز بهبود عملکرد آموزشی و تحقق اهداف نظام آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

مدل های یادگیری ، روش های تدریس ، تفاوت های فردی ، نقش معلم ، طراحی آموزشی