کاربست یادگیری مبتنی بر تجربه های روزمره دانش آموزان در تعمیق مفاهیم درسی دوره ابتدایی

یادگیری مبتنی بر تجربه های روزمره دانش آموزان به عنوان رویکردی نوین و کارآمد در آموزش ابتدایی، نقش موثری در تعمیق مفاهیم درسی و ارتقای کیفیت یادگیری دارد. این رویکرد، با بهره گیری از تجربه های زیسته کودکان و پیوند دادن آن ها با محتوای آموزشی، امکان فعال سازی دانش پیشین، شکل دهی معنا، تقویت تفکر تاملی و درگیری فعال شناختی را فراهم می کند. نقش معلم در این فرایند محوری است و شامل شناسایی تجربه ها، هدایت مفهوم سازی، ایجاد فضای حمایتی و انعطاف پذیری در برنامه ریزی آموزشی می شود. یادگیری مبتنی بر تجربه نه تنها موجب درک عمیق و پایدار مفاهیم می شود، بلکه پیامدهای تربیتی، عاطفی و انگیزشی قابل توجهی نیز دارد؛ از جمله افزایش انگیزش درونی، اعتمادبه نفس، خودکارآمدی و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان. با این حال، چالش هایی مانند محدودیت های برنامه درسی، عدم آمادگی حرفه ای معلمان، تفاوت های فردی دانش آموزان و کمبود منابع آموزشی، ضرورت طراحی دقیق فعالیت های یادگیری، آموزش ضمن خدمت معلمان و سیاست گذاری هماهنگ آموزشی را برجسته می سازد. نتایج پژوهش نشان می دهد که هم راستایی میان اهداف آموزشی، انعطاف برنامه درسی، حمایت حرفه ای از معلمان و توجه به زمینه های فرهنگی و اجتماعی، شرط اساسی تحقق یادگیری مبتنی بر تجربه است. این رویکرد ضمن تقویت یادگیری معنادار و کاربردی، زمینه را برای پرورش یادگیرندگان فعال، مسئول و دارای مهارت های تفکر و حل مسئله فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر تجربه های روزمره دانش آموزان به عنوان رویکردی نوین و کارآمد در آموزش ابتدایی ، نقش موثری در تعمیق مفاهیم درسی و ارتقای کیفیت یادگیری دارد. این رویکرد ، با بهره گیری از تجربه های زیسته کودکان و پیوند دادن آن ها با محتوای آموزشی ، امکان فعال سازی دانش پیشین ، شکل دهی معنا ، تقویت تفکر تاملی و درگیری فعال شناختی را فراهم می کند. نقش معلم در این فرایند محوری است و شامل شناسایی تجربه ها ، هدایت مفهوم سازی ، ایجاد فضای حمایتی و انعطاف پذیری در برنامه ریزی آموزشی می شود. یادگیری مبتنی بر تجربه نه تنها موجب درک عمیق و پایدار مفاهیم می شود ، بلکه پیامدهای تربیتی ، عاطفی و انگیزشی قابل توجهی نیز دارد ، از جمله افزایش انگیزش درونی ، اعتمادبه نفس ، خودکارآمدی و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان. با این حال ، چالش هایی مانند محدودیت های برنامه درسی ، عدم آمادگی حرفه ای معلمان ، تفاوت های فردی دانش آموزان و کمبود منابع آموزشی ، ضرورت طراحی دقیق فعالیت های یادگیری ، آموزش ضمن خدمت معلمان و سیاست گذاری هماهنگ آموزشی را برجسته می سازد. نتایج پژوهش نشان می دهد که هم راستایی میان اهداف آموزشی ، انعطاف برنامه درسی ، حمایت حرفه ای از معلمان و توجه به زمینه های فرهنگی و اجتماعی ، شرط اساسی تحقق یادگیری مبتنی بر تجربه است. این رویکرد ضمن تقویت یادگیری معنادار و کاربردی ، زمینه را برای پرورش یادگیرندگان فعال ، مسئول و دارای مهارت های تفکر و حل مسئله فراهم می کند.