تاثیر شیوه های مدیریت مدرسه بر اصلاح و کاهش رفتارهای نابهنجار دانش آموزان

رفتارهای نابهنجار در محیط های آموزشی، یکی از چالش های عمده ای است که تحقق اهداف تربیتی و آموزشی مدارس را با موانع جدی روبه رو می سازد. این پژوهش به بررسی عمیق تاثیر شیوه های مختلف مدیریت مدرسه بر فرآیند اصلاح و کاهش این دسته از رفتارها می پردازد. رویکرد مدیریت مدرسه، چارچوبی سازمانی و فرهنگی فراهم می آورد که به طور مستقیم بر الگوهای تعامل، انتظارات رفتاری و نظام های تشویق و تنبیه حاکم بر مدرسه اثر می گذارد. در این مقاله، تلاش شده است تا با تمرکز بر مدل های مدیریتی نظیر مدیریت مشارکتی، مدیریرت حمایتی و مدیریت تربیتی، نشان داده شود که چگونه انتخاب رویکرد مدیریتی مناسب می تواند بستر لازم برای شکل گیری رفتارهای مطلوب و تعدیل رفتارهای نامطلوب دانش آموزان را فراهم آورد. رفتارهای نابهنجار نه تنها بر یادگیری فردی دانش آموز تاثیر منفی می گذارد، بلکه جو سازمانی و کیفیت محیط یادگیری کل جامعه مدرسه را نیز مخدوش می سازد. یافته های مرور ادبیات و پژوهش های مرتبط حاکی از آن است که مدیرانی که رویکردی جامع، مبتنی بر ارزش های تربیتی و مشارکت فعال تمامی ذینفعان (معلمان، والدین و خود دانش آموزان) اتخاذ می کنند، در کاهش معنادار موارد تخلف و افزایش احساس تعلق دانش آموزان به مدرسه موفق تر عمل کرده اند. تمرکز بر پیشگیری وضعی و به ویژه پیشگیری اولیه از طریق ایجاد فرهنگ سازمانی مثبت و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان، راهکاری کلیدی معرفی می شود. این پژوهش ضمن ارائه تحلیل جامعی از ابعاد مدیریتی مرتبط، راهکارهایی عملی برای بهبود فرآیندهای انضباطی و تربیتی در مدارس کشور پیشنهاد می کند تا محیطی امن، اخلاقی و مساعد برای رشد همه جانبه دانش آموزان فراهم آید.